アンダンテの世界

เกมของค่ายBaseson ที่ทำ series Koihime

 

    อากิซึกิ ยาคุโมะ เด็กหนุ่มธรรมดาๆที่ถูกย้ายมาเรียนที่ โรงเรียนโอเอโดะ ซึ่งมีนักเรียนจำนวนมากมาย และมีกฏที่นักเรียนเเต่ละคนต้องทำงานหาค่าใช้จ่ายเอง เนื่องจากยาคุโมะมีฝีมือการชงชาที่ได้รับการถ่ายทอดจากคุณยาย ประกอบกับที่พักอาศัยของเขาเป็นอดีตร้านน้ำชา ยาคุโมะจึงตัดสินใจเปิดกิจการร้านน้ำชา

    เมื่อยาคุโมะมาถึง เขาได้รับความช่วยเหลือจากเด็กสาวขี่ม้าขาวนามว่า โทคุดะ อาราตะ และภายหลังได้มาเป็นบอดี้การ์ดให้กับร้านน้ำชาของยาคุโมะ

 

    บรรยากาศของเรื่องเป็นแนว เอโดะยุคโบราณ ที่มีของในยุคปัจจุบันปนๆกันไป (ผิดกับ koihime ที่เป็นช่วง3ก๊ก) ในเมืองมีรถบัส รถราง อินเตอร์เนท เหมือนกับยุคปัจจุบัน แต่ต่างกันตรงการแต่งกาย บ้านเรือน ที่ดูเป็นยุคโบราณ และในดาบหรืออาวุธของบางคนจะมี kentama (剣魂)ที่คล้ายๆโปเกมอนอยู่..

 

ก่อนอื่นเลยผมขอบอกก่อนว่าชื่อตัวละคร หรือนิสัยของตัวละครบางตัวที่ผมจะเเนะนำต่อไปนี้บางตัวละครจะเป็นชื่อปลอมที่ใช้ หรือนิสัยที่เเสดงให้เห็นแต่ภายนอกไม่รวมถึงชื่อและนิสัยหรือสถานะที่ปกปิดไว้ เพื่อจะได้ไม่สปอยผู้อ่านที่ยังไม่ได้เล่นหรือรู้เรื่องมาก่อน

 

เจ้าของร้านน้ำชายาคุโมะโดซึ่งเป็นที่สุมหัวของของพวกเเปลกๆประจำเมือง ตั้งแต่คนทั่วๆไป ยอดฝีมือ จนถึงระดับเจ้าเมือง(แต่ดันกิจการย่ำเเย่ลูกค้าน้อย เเถมยังโดนค่าอาหารของอาราตะเข้าไปอีกจนร้านเเทบจะเจ๊ง) มีฝีมือในการชงชาเนื่องจากได้รับการถ่ายทอดมาจากคุณยายที่ชื่นชอบการชงชา ชอบช่วยเหลือผู้อื่น สนิทกับคนอื่นได้ง่าย อ่อนน้อมถ่อมตน ช่างสังเกตในบางเรื่อง แต่บางเรื่องกลับบื้อซะงั้น(ตามเเบบฉบับของพระเอกเกมเเนวนี้)

 

สาวน้อยที่ช่วยยาคุโมะไว้ และได้เสนอตัวเป็นบอดี้การ์ดให้กับยาคุโมะด้วยค่าจ้างแสนถูกเพียงแค่เลี้ยงอาหารใน1วัน แต่หารู้ไม่... มีชื่อเล่นว่า Shin-san แต่เเท้ที่จริงแล้ว.... อาราตะมีนิสัยง่ายๆ สดใจร่าเริง เป็นที่รักของทุกๆคน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น (ประมาณโทวกะใน shinkoihime) สนิทกับคนอื่นง่าๆ ชอบเรียกคนอื่นด้วยชื่อเล่น (ขนาดมิซึกิ อาราตะยังเรียกมิกกี้)

 

สาวน้อยผู้เก่งกาจไปทุกๆเรื่อง เป็นหนึ่งในผู้ปกครองโรงเรียนโอเอโดะ ภายนอกดูเงียบขรึ้มเข้ากับผู้อื่นได้ยาก มีความสัมพันธ์บางอย่างกับอาราตะ และสนิทกับไทระ

 

รุ่นพี่ตัวน้อย ที่ชอบหัวเราะ กั๊กกั๊กกั๊ก จริงๆแล้วเป็นถึงรองโชกุน มักชอบเดินหาร้านอาหารอร่อยๆเป็นประจำ จนได้มาเจอกับร้านน้ำชาของยาคุโมะ ซึ่งตอนแรกมิซึกิคิดว่าร้านนี้ไปไม่รอดแน่จึงลองเข้าดูเผื่อว่าจะไม่ได้มาอีก... เเต่ติดใจในรสชาติของน้ำชาร้านยาคุโมะ จึงให้คำเเนะนำต่างๆ พร้อมกับตั้งชื่อร้านให้

 

ผู้ติดตามของมิสึกิ มีนิสัยเอ๋อๆขี้ลืมซุ่มซ่าม เเต่กลับมีความจำเรื่องคนเป็นเลิศถึงขั้นจำชื่อและหน้าทุกคนในโรงเรียนได้ ชื่นชอบของอร่อยทุกชนิด

 

กินซังหนุ่ม(สาว?)เสเพล นักเที่ยว เล่นผู้มีรอยสักรูปพายุซากุระบนไหล่ขวา สนิทกับยาคุโมะ เนื่องจากมาดื่มชาที่ร้านบ่อยๆ มักมีมารุ คอยตามหาด้วยเหตุผลบางอย่างเป็นประจำ เเละดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยถูกกับโอกะ เเม้จะเป็นหญิงแต่จริงๆแล้วหื่นเหมือนตาลุงเเก่ๆ ชอบเล่นการพนันและเรื่องลามก

 

ผู้ติดตามของกินซัง มักถูกหาเรื่องเดือดร้อนมาให้โดยกินซังเสมอๆ เป็นคนจริงจังกับหน้าที่ทำงานให้กับเมืองทางเหนือ

 

 

เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองเมืองทางใต้ที่ยาคุโมะอยู่ สนิทกับอาราตะ และยาคุโมะมักมานั่งที่ร้านน้ำชาบ่อยๆ ภายนอกดูยิ้มแย้มตลอดเวลา แต่หากทำให้โกรธนั้นจะน่ากลัวมาก เป็นคนที่มีความยุติธรรมสูง แต่ดันมีลูกน้องเป็นอิคุมิ... มีฝีมือด้านงานเขียนภู่กัน และเคยเขียนเมนูให้กับร้านน้ำชาของยาคุโมะ

 

ตำรวจประจำเมืองทางใต้ เป็นลูกน้องของโอกะ แต่ดันมีนิสัยต่างกันสุดขั้ว ชอบอู้งานมานั่งร้านน้ำชาของยาคุโมะ เเถมยังลงบัญชีไว้ไม่ยอมจ่าย รีดไถ รับสินบน... ไม่ชอบหาเรื่องลำบากใส่ตัว รักความสบาย ขี้เกียจไปวันๆ... แต่เบื้องหลังนั้น...

 

พี่สาวคนโตเเห่งสามพี่น้องตระกูลเนซุมิ เป็นผู้ทำอาหารทั้งหมดในร้านเนซุมิยะ (ร้านขายขนมเเละน้ำชาแบบฝรั่งที่ตั้งตรงข้ามร้านของยาคุโมะ มีลูกค้าเเน่นร้านเป็นประจำผิดกับร้านของยาคุโมะ) เป็นพี่สาวใจดีห่วงน้องสาว เเละยาคุโมะเสมอๆ(เพราะร้านของยาคุโมะลูกค้าน้อยมาก...)

 

น้องสาวคนรองเเห่งสามพี่น้องเนซุมิยะ ภายนอกดูปากเสีย แต่จริงๆแล้วเป็นซึนเดเระคนหนึ่ง และเเอบชอบยาคุโมะ มักคอยห่วงกิจการของยาคุโมะเสมอๆ เเละชวนให้ยาคุโมะเลิกทำร้านน้ำชาของตัวเองแล้วรวมกิจการกับร้านเนซุมิยะ

 

น้องคนสุดท้องของสามพี่น้องเนซุมิ เห็นยาคุโมะเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง และเหมือนพี่น้องคนอื่นที่คอยห่วงยาคุโมะเสมอๆ นอกจากนั้นยังเป็นคนที่คอยเเปลภาษาซึนเดเระ(?)ของยูมะให้กับยาคุโมะอีกด้วย

 

สาวกระบองเหล็กผู้เเขร็งเเกร่งอันดับต้นๆในโรงเรียนโอเอโดะ เป็นหนึ่งในลูกค้าของร้านยาคุโมะโด ไม่ถูกกับชิออนด้วยเหตุผลบางอย่าง มักทำอะไรโดยใช้กำลังเป็นที่ตั้ง สนิทกับคานาอุ

 

เป็นผู้หญิงที่ถูกเรียกว่า ยักษ์ มีฉายาว่า Onihei เป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยในเมือง ภายนอกดูเงียบขรึมโหดร้าย แต่จริงแล้ว... มักไปไหนมาไหนกับเอมิเป็นประจำ รู้จักกับยาคุโมะโดยบังเอิญเพราะสนในเรื่องที่ยาคุโมะบ่นกับตัวเอง

 

สาวน้อยลึกลับผู้ตามหาใครบางคนอยู่ ไม่สนใจเรื่องใดๆนอกจากคนที่ตนกำลังตามหา แต่ได้ช่วยยาคุโมะไว้โดยบังเอิญขณะที่อาราตะไม่อยู่

 

สาวน้อยสุด Unique ที่มีการแต่งกายผสมระหว่างญี่ปุ่นและยุโรป มักหาเรื่องปวดหัวให้กับยาคุโมะ(และผู้เล่น) เป็นประจำ มีนิสัยเเปลกสุดขั้ว การกระทำคาดเดาไม่ได้ เเละดูเหมือนจะติดใจยาคุโมะเเบบเเปลกๆ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์บางอย่างกับจูเบอีกด้วย

 

เเพทย์ประจำโรงเรียนโอเอโดะ ภายในร่มที่ถือนั้นเป็นดาบยาวอันหนึ่ง ไม่ชอบให้ใครมองว่าตัวเองเด็ก มักทำอะไรไม่คิดลุยเเหลกแล้วค่อยว่ากัน เเม้จะชอบใช้กำลังแต่ก็มีจิตวิญญาณของผู้เยียวยาสูงส่งคนหนึ่ง

 

หญิงสาวแห่งตระกูลพ่อค้าเอจิโกะยะ ผู้ที่ทำอะไรยึดถือกำไรเป็นที่ตั้ง หากอะไรที่ตนได้ผลประโยชน์แล้วมักจะไม่คิดถึงความถูกต้อง มีข่าวลือไม่ดีมากมาย พูดสำเนียงเกียวโต(ผมไม่ค่อยเเน่ใจนะ เเต่ฟังเเล้วน่าจะสำเนียงเกียวโต) เเละถูกใจยาคุโมะด้วยเหตุผลบางประการ

 

บอดี้การ์ดของเอจิโกะยะ ไม่สนใจเรืองอื่นนอกจากปกป้องเอจิโกะยะ สวมผ้าปิดตาไว้ตลอดเวลา สามารถด้านเพลงดาบและความเเม่นยำมาก แต่กลับชอบเดินชนนู่นนี่เป็นประจำ

 

นักข่าวประจำโรงเรียนโอเอโดะ ไม่สนใจเรืองอื่นนอกจากข่าว เพื่อจะได้ข่าวก่อนใครมักพาตัวไปพัวพันกับเหตุการณ์ต่างๆเป็นประจำโดยไม่สนใจอันตราย และความเดือดร้อนของคนอื่น

 

หนึ่งในสามกลุ่มนักสืบเเห่งโอเอโดะ (น่าจะตั้งกันเอง) ด้วยความที่ที่บ้านเป็นเจ้าของที่ดินมากมาย จึงมีฉายาว่า hime-sama มักพยายามพูดลงท้ายด้วย degosaru ทั้งๆที่ไม่ชิน..

 

 

หนึ่งในสามนักสืบแห่งโอเอโดะ เพื่อนสมัยเด็กของสึบาเมะเเละโนโดกะ มีฉายาที่ตั้งกันเองว่า เทนโกคุ พยายามพูดด้วยสำเนียงห้าวๆ ทั้งๆที่เรียบร้อย..

 

หนึ่งในสามของนักสืบโอเอโดะ เป็นคนเรื่อยเปื่อยที่สุดในกลุ่ม เเละชอบเรื่องสนุกๆที่สุดเช่นกัน

 

อาจารย์ประจำโรงเรียนโอเอโดะ เป็นอดีตนักเรียนที่หลงรักในโอเอโดะมากเมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจึงมาเป็นอาจารย์ที่โรงเรียนเเห่งนี้

 

และสุดท้าย... ตัวละครที่ค่ายนี้ต้องใส่

นินจา(มั้ง) ผู้รับใช้มิสึกิ หวังทะลวงหลังยาคุโมะ วิธีการพูดนั้นชวนคลื่นไส้ เเต่อย่างน้อยก็เป็นผู้มีฝีมือคนหนึ่ง...

 

เกมนี้เป็นเกมที่สนุกมากสำหรับผมเกมหนึ่ง เนื่องด้วยมุกที่ยิงมาเรื่องๆ ตัวละครที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื้อเรื่องที่สนุกชวนติดตาม บรรยากาศที่เป็นเอโดะโบราณผสมกับของปัจจุบัน(ประมาณกินทามะ) นอกจากนั้นเนื้อเรื่องยังดูสมเหตุสมผลในตัวเอง ตัวละครเเต่ละตัวมีต้นเเบบจากบุคคลในยุคเซ็นโกคุซึ่งถูกเเปลงเพศ(?)มาเป็นนางเอกในเรื่องโดยคงเอกลักษณ์ของบุคคลเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้นเกมนี้ยังชอบใส่CG เเบบไม่ให้ผู้เล่นรู้ตัวทำให้ตลอดเวลาที่เล่นไม่รู้สึกเบื่อ

 

 

 

เกมจากค่าย Escu;deที่ชอบทำระบบเเปลกๆ ตัวเกมมีจุดเด่นที่ระบบการเล่นคือปาตี้ผู้ใช้เวทมนต์ ตบกับพวก คุรายามิ(พวกที่คิดจะยึดครองโลก ถึงจะบอกยึดครองโลกแต่จริงๆมันเเค่ก่อกวนไปวันๆ...)

 

ระบบไม่มีอะไรมาก สู้กับศัตรู อัพสเตตัส พอสเตตัสถึงที่กำหนดไว้ก็ได้ท่าใหม่ อะไรเเบบนั้น

 

เเต่มีจุดเด่นอีกอย่างนึงคือในฉากต่อสู้...

หากตัวละคร(หญิง)โดนโจมตีจุดใดจุดหนึ่งมากๆ เสื้อผ้าเเถวๆนั้นจะเริ่มขาด...

 

    ขอพูดตรงนี้เลยว่าความเห็นส่วนตัวผมakatoki! เป็นเกมที่มีเนื้อเรื่องไม่มีสาระ ไม่มีที่มาที่ไป ตัวละครสนิทสนมกันง่ายๆโดยไม่มีสาเหตุ ฟังดูเกมนี้อาจจะเป็นเกมที่เเย่เกมหนึ่งเเต่ว่า ตัวละครเเต่ละตัวใน akatoki! นั้นเรียกได้ว่าสามารถกลบข้อเสียขอเกมได้อย่างดี(ถ้าทำเนื้อเรื่องดีๆ มีที่มาที่ไป เกมนี้จะเป็นเกมที่ดีมากสำหรับผมเกมนึงเลยนะ)

 

    ตัวเอกของเรื่องมายุโตะ เพื่อนสนิทยูจิ เเละมายุมีความฝันสมัยเด็กเเละให้สัญญากันไว้ว่าจะเป็นผู้ใช้เวทมนต์ด้วยกัน เเต่อนาคตกลับไม่เป็นอย่างที่หวัง ยูจิ และ มายุ มีความสามารถในระดับ Rank SและA+ ต่างกับมายูโตะที่อยู่ในล่างสุด เเต่ด้วยความพยายามของมายุโตะทำให้ไต่จนมาถึงระดับ D+ได้ เเต่ถึงกระนั้นการจะผ่านได้นั้นต้องอยู่ในRank C...

 

    ขอบอกตรงนี้ไอ้ระบบวัดRank มันไร้สาระมาก เเค่ไปนั่งเล่นที่เกมเซ็นเตอร์ก็วัดได้ เเถมระะบบย้ายโรงเรียนไป มันจะย้ายเมื่อไรก็ได้อีก.. เเล้วพระเอกมันก็พยายามมากไปฝึกทุกวันที่เกมเซ็นเตอร์ เเล้วไอ้วันที่สอบผ่านมันก็ผ่านที่เกมเซ็นเตอร์นั่นล่ะ...

 

 

รุ่นพี่สาวงามผู้เพรียบพร้อม สังกัดธาตุดิน มีความสามารถในการรักษา มักชอบเเหย่มายุโตะเป็นประจำ เบื่องหน้าPerfect ไร้ที่ติ ทั้งการกระทำ ท่าทาง การเเต่งตัว... เเต่จริงๆเป็นโอตาคุตัวเเม่ ไม่ชอบแต่งตัว ทำความสะอาดห้อง... (จากปากคำของมายุโตะเมือได้เห็นสภาพห้องถึงกับอุทานว่า "Chaos") เเม้ภายนอกจะดูเป็นพี่สาวที่เพรียบพร้อม แต่จริงๆแล้วนิสัยเหมือนเด็กทั่วๆไป ไม่ดื่มกาเเฟดำ กินเเครอทกับพริกหยวกไม่ได้..

 

เพื่อนร่วมชั้นของมายูโตะ ธาตุไฟ เป็นพวกง่ายๆ และขี้เซา มีความเร็วสูงสุดในกลุ่ม เเต่ชอบทำอะไรเอ๋อๆเป็นประจำ

 

ไอดอลสาวน้อยผู้อ่อนโยน ธาตุลม เป็นซึนเดเระโดยชาติกำเนิด เเละดันพยายามทำตัวเป็นSตัวเเม่ทั้งๆที่คนอื่นรู้กันหมดแล้ว...(เห็นว่าถ้าไม่ปากเสีย หลงตัวเอง จะใช้เวทมนต์ไม่ได้..) พยายามจะเรียกพระเอกว่าทาส เเละพยายามเรียกตัวเองว่า watakushi-sama เเต่เเน่นอนเนื้อเเท้เป็นคนที่อ่อนโยน เก่งด้านงานบ้าน คอยเป็นห่วงคนอื่นเสมอๆ....

 

รุ่นพี่ตัวน้อย ธาตุน้ำ มีนิสัยออกจะทอมบอย เเต่พยายามทำตัวเรียบร้อยทั้งๆที่คนรอบข้างรู้ความจริงๆกันหมดแล้ว กังวลเรื่องส่วนสูง และหน้าอกมาก (เห็นว่าอยู่ในระดับAAA..)  ไม่ชอบให้คนมองว่าตัวเองเป็นเด็ก แต่ก็โดนทำเหมือนเด็กเป็นประจำ

 

ลูกสาวคนเดียวของผอ. ธาตุมืด ภายนอกดูเหมือนคุณหนูผู้เรียบร้อย เเต่จริงๆแล้วเป็นพวกลามกและมาโซตัวเเม่ หลงใหลในตัวมายุโตะจนยัดเยียดตัวเองให้เป็นทาสของมายุโตะ ...  มีความสามารถหลายอย่าง เเต่เเต่ละอย่างนั้นมักถูกนำมาใช้ในเรื่องย่องเข้าหามายุโตะ จนถูกสั่งห้ามใช้...

 

ตัวเอกของเรื่อง ไร้ธาตุ เป็นคนที่มีความพยายามสูงมากจนเป็นที่เลื่องลือกันไปทั่ว.. ถ้าไม่นับเรื่องRankของเวทมนต์แล้วหมอนี่ก็เก่งทั้งเรื่องเรียน เรื่องกีฬา เเละมีความสามารถในการปรับตัวได้ทุกในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ใจเย็นเเละคอยตบมุกได้ตลอดเวลา(?)

 

คุรายามิที่ทำงานพลาดเลยไม่มีที่กลับ มักเกาะติดมายุโตะ เรียกมายูโตะว่าบอส  (ชื่อจริงๆคือหมายเลข773 เเต่มิยุตั้งให้ว่านานามิ) ชอบกินไอศครีมเป็นชีวิตจิตใจ มีความสามารถหลายอย่างเเต่ใช้จริงๆไม่ได้สักอย่าง มักคอยตบมุกร่วมกับมายุโตะ...

 

เพื่อนสมัยเด็กของมายุโตะ ธาตุมืด อยู่ในRank A+เป็นพวกสดใสร่าเริงไปวันๆ และเป็นโรคมายุโตะซินโดรม... คอยเกาะติดมายุโตะเสมอๆ

 

เพื่อนสนิทของมายุโตะและมิยุ ธาตุแสง Rank S

 

นักวิจัยผู้มากไปด้วยความสามารถและเป็นผู้ดูแลหอพัก ภายนอกดูเป็นคนใจดี จริงจังกับหน้าที่ คอยให้คำปรึกษาต่างๆกับเหล่าตัวเอก แต่จริงๆนิสัยเหมือนตาเเก่บ้ากาม ขี้เมา กินเหล้าไปวันๆ

 

หัวหน้าของเหล่าคุรายามิที่หวังจะยึดครองโลก(แต่ที่ทำเเต่ละอย่างเเค่ก่อกวนไปวันๆ เช่นทำให้รถบัสบินได้... ออกอากาศเรื่องบ้าๆบอๆ จุดพลุในเมือง ขายเทรดดิ้งการ์ด วางเเผนยึดเมืองโดยการลงสมัครผู้ว่า... ฯลฯ)

 

เมดของคุคุริคุ ภายนอกดูเงียบขรึม จริงจังกับหน้าที่แต่จริงๆแล้วคอยเกรียนใส่คุคุริคุไปวันๆ ...

 

ในส่วนของFanDisc เป็นเนื้อเรื่องหลังจากภาคเเรกของเเต่ละคน กับ เนื้อเรื่องพิเศษที่เป็นBattle Mode

 

     อย่างที่ผมได้กล่าวไว้ข้างต้นเกมนี้ไร้เหตุผลมาก การกระทำไม่มีทีมาที่ไป ตัวละครสนิทกันได้ง่ายๆ เชื่อใจกันง่ายๆ ของบางอย่างเหมือนเเรร์ไอเทมบนโลก เเต่มันก็ได้มากันง่ายๆ เเถมทั้งเมืองที่เหมือนจะเป็นเมืองสำคัญ มีAcademy สถาบันวิจัย ฯลฯ แต่ดันมีคนดูแลเเค่4คน เเล้วยังเป็นนักเรียนอีก นอกจากนั้นระบบวัดRank ที่ดันไปอยู่ในเกมเซ็นเตอร์ เเถมจะวัดเมื่อไร จะผ่านเมื่อไรก็ตามใจชอบ เเล้วระบบเข้าเรียนในAcademy ขอเเค่ RankC ตอนไหนก็ย้ายไปเรียนได้ ทำให้เนื้อเรื่องเกมนี้ดูไม่มีเหตุผลมาก

     เเต่ถ้าหากเล่นจนผ่านช่วงเเรกๆไป เหล่าตัวละครเเต่ละตัวที่โผล่ออกมาตบมุกกันเรื่อยๆ ทั้งเบื้องหน้าเบื้องหลังของตัวละครเเต่ละตัว ทำให้เกมนี้เป็นเกมที่เล่นเพลินๆเกมหนึ่ง.. 

 

     สำหรับภาคเเรก การจะเล่นเนื้อเรื่องของรินโกะได้นั้นต้องจบ ซายากะ มากิ ริรี่ นายุ ก่อน เเต่เนื้อเรื่องของเเต่ละคนนั้นจะมีความยากง่ายต่างกันไป โดยเรียงจากง่ายไปยากดังนี้ ริรี่> มากิ > นายุ > ซายากะ > รินโกะ ผมไม่เเนะนำให้เล่นซายากะก่อนเพราะจะมีบอสตัวนึงเก่งพอสมควรและเกมไม่บังคับให้ชนะ เเต่ถ้าชนะจะได้ไอเทม+status สูงมาก(สูงที่สุดที่ได้จากroute ปรกติ)

 

เกมหนึ่งของค่าย Palette ที่วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30/10/2009

เป็นเกมที่ดีมากๆเกมหนึ่งเลยทีเดียว ส่วนตัวผมคิดจะเล่นมาหลายรอบเเต่ช่วงปี2009เกมนี้โดนกระเเสเกมอื่นกลบหมด... (Baldr Sky, Majikoi, Tenshinranman, Muramasa, Dies Irae ฯลฯ...)

 

เนือเรื่องของเกมนี้เป็นเเนว school life ทั่วๆไป เนื้อหาไม่มีอะไรหวือหวา ไม่มีพลังพิเศษ ไม่มีเทพเจ้า นางฟ้า (จะมีก็เเต่เนโกะเเพนด้าที่ร้องอุริวๆ ...) ตัวเกมนั้นต้องการจะสื่อถึง Love is Pure white ซึ่งสื่อออกมาได้ดีมาก

 

พระเอกของเกม นิสัยเหมือนพระเอกเกมเเนวนี้ทั่วๆไป ใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่น เเต่มีจุดเด่นอย่างหนึ่งคือ มุมมองของชินโกะ ไม่มีความคิดที่เกี่ยวข้องกับเรื่องลามก(ยกเว้นตอนเล่นไปไกลมากเเล้ว)

 

 

ลูกสาวของผอ.โรงเรียนยูโจว ไม่ต้องการให้มีการให้ยูโจวกลายเป็นสหศึกษา เเต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ขัดขวางอะไรมาก ภายนอกดูเป็นคุณหนูซึนเดเระทั่วๆไป เเต่จริงๆไอริเป็นสาวน้อยช่างประหยัด เนื่องด้วยเหตุจำเป็นบางอย่าง อีกทั้งตัวไอริ เเม้จะดูหยิ่งเเต่จริงๆแล้วเป็นคนที่ใจดีมากคนหนึ่ง หากเพื่อนสนิทเดือดร้อนอะไรเจ้าตัวยินดีช่วยเหลือและให้คำปรึกษาอย่างเต็มที่ (โดยเฉพาะซาคุโนะ)

 

 

น้องสาวของชินโกะ ภายนอกดูเงียบขรึม เเต่จริงๆเป็นคนที่ขี้เล่นมากคนหนึ่ง เเละมีมนุษย์สัมพันธ์ดีมาก (สามารถเป็นเพื่อนสนิทกับไอริที่เพิ่งเจอได้อย่างง่ายดาย..) ซาคุโนะคอยทำอาหารเเละงานบ้านให้กับชินโกะที่อยู่ด้วยกัน2คน(ชินโกะก็ช่วยนะ) ทั้งชินโกะและซาคุโนะสนิทกันมากจนเหมือนพี่น้องเเท้ๆ แต่จริงๆแล้วชินโกะ และซาคุโนะไม่ได้มีความเกี่ยวพันกันทางสายเลือด(ซาคุโนะเป็นลูกติดพ่อ ชินโกะเป็นลูกติดเเม่)

 

เมดประจำโรงเรียนยูโจว(จริงๆ เเองเจเป็นลูกสาวของเพื่อนผอ. ซึ่งผอ. รับฝากไว้) เจ้าตัวเรียกตัวเองว่า 野良メイド(noramaid) หรือ เมดจรจัด (เพราะไม่มีเจ้านาย) เป็นเมดเอ๋อ รั่ว เพ้อเจ้อ ชอบยุ่งวุ่นวายกับเรื่องของคนรอบๆตัว มีนิสัยประหลาดๆหลายอย่าง เเต่ทุกการกระทำที่ดูประหลาดนั้นล้วนมีที่มา

 

รุ่นพี่ผู้เปรียบเสมือนนางฟ้าตัวน้อย(เพราะเตี้ย)ประจำโรงเรียนยูโจ(เเละโดยเฉพาะกับซานะ) รักสัตว์มักไปไหนมาไหนโดยมี Pannyan อยู่บนหัวเป็นประจำ เเละมิอุยังเป็นประธานชมรม ぬこ部 (nukobu) ชมรมซึ่่งช่วยเหลือสัตว์ที่บาดเจ็บหรือไม่มีที่ไป โดยมีสมาชิกในชมรมเพียงเเค่2คนคือมิอุกับซานะ

 

 

เพื่อนร่วมชั้นของชินโกะ เป็นเพียงคนแรกๆที่ยอมคุยเเละให้ความช่วยเหลือกับพวกชินโกะที่มาจากโรงเรียนคางามิ  แต่จริงๆแล้วปากเสีย เกลียดผู้ชายถึงขั้นถ้าผู้ชายหายไปจากโลกได้ก็ดี แม้จะเป็นเช่นนั้นเเต่เมื่อเวลาผ่านไป ความอ่อนโยนของซานะนั้นได้เเสดงออกมาให้เห็นมากกว่าตัวละครอื่น เเม้จะปากเสีย ชอบทำร้ายร่างกาย  เเต่ในคำพูดและการกระทำเเต่ละคำของซานะนั้นเเฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน (น่าเสียดายที่pc version ไม่มีrouteของซานะ)

 

เป็นเกมที่Pure love ที่สุดตั้งเเต่ผมเล่นEroge มา ทั้งคำพูด การกระทำ ความคิดของตัวละครในเกมนี้ ล้วนเเต่เป็นPure Love มาก(ทั้งเรื่องความรักระหว่างเพื่อนฝูง ความรักระหว่างชายหญิง ความรักระหว่างพี่น้อง)

 

เเม้เเต่ในฉากH ซึ่งปรกติผมจะกดข้าม เเต่ในเกมนี้กลับเเฝงไว้ด้วยความเป็น Pure Love มาก (มีบางตัวละครที่ ครั้งเเรกล่ม เพราะฝ่ายหญิงเจ็บ) หรือในเกมทั่วๆไปฉากที่มักจะเขินอายกันคือการเปลี่ยนจากเรียกนามสกุลเป็นชื่อ เเต่ในเกมนี้ แค่การตัดคำว่า คุง เเละ ซัง ออกจากท้ายนามสกุลก็เเสดงความเขินอายกันออกมาแล้ว

 

ในเเต่ละroute นั้นมีเพียงเนื้อหาธรรมดาๆ ที่เเฝงไว้ด้วยความซาบซึ้งกินใจ (เช่นในroute ของซาคุโนะ เป็นเพียงเรื่องเกี่ยวกับความรักระหว่างพี่น้องที่ขัดต่อหลักศีลธรรม เเต่ถูกสื่อออกมาได้ซาบซึ้งกินใจ)  และตัวเกมยังเเสดงให้เห็นถึงมุมมองของฝ่ายหญิง และฝ่ายชาย ความคิดของสองฝ่ายที่มองซึ่งกันและกัน

 

เเละอีกสิ่งที่ทำให้ผมประทับใจมากคือเพลงประกอบ และโทนสีในเรื่อง เพลงประกอบนั้นเป็นเพลงที่ฟังเเล้วสบายๆ เเละด้วยโทนสีในเกมทำให้เวลาเล่นรู้สึกผ่อนคลายจิตใจ หากจะพูดให้เกินเลยคงประมาณ เล่นเเล้วรู้สึกจิตใจถูกชำระล้างอะไรประมาณนั้น(ฮา)